Gazze’de yaşayan 24 yaşındaki Tasnim El Iwini, İsrail’in ablukası ve taarruzları altındaki günlerini anlattı.
İngiliz Sky News’e konuşan Tasnim, Gazze’de hayatın bir kesimi haline gelen İsrail drone’larının sesi için “Kafana, göğsüne işliyor” dedi.
“Drone’ları sadık dostlarımız olarak görüyoruz, zira bizi asla terk etmiyorlar” diyen Tasnim, “Düşünemiyorsun, uyuyamıyorsun. Var olamıyorsun bile. Her vakit orada, başımızın üzerinde, bir çeşit ceza üzere asılı duruyor” sözlerini kullandı.
Gazze’deki insanların, drone’lar aşikâr bir düzeyde alçaldığında “bir şeylerin” olacağını bildiğini söyleyen Tasnim, “Hepimiz o şeyin ne olduğunu biliyoruz. Bahsetmek istemiyorum” diye ekledi.
Filistinli Tasnim, İsrail’in Gazze’deki soykırım savaşı devam ederken, başının üstünde gürültüyle uçan savaş uçakları, süratle yükselen besin fiyatları ve her anın kendisi yahut sevdikleri için son an olabileceği gerçeği ile de başa çıkmak zorunda. Tasnim, Deyr el Balah’ta günlük hayatının nasıl olduğunu anlatmak için ActionAid ile yaptığı çalışmanın bir modülü olarak, bir hafta boyunca bir dizi sesli günlük kaydı yaptı ve bunları Sky News ile özel olarak paylaştı.
“TAVUK VE BALIĞI ÇOK ÖZLÜYORUM”
Bir cuma günü anlattığı notlarda Filistinli bayan, şunlardan kelam ediyor: “Bizim için özel bir gün zira çoklukla özel bir şeyler pişirmek için beklediğimiz gün.Üç aydan fazla bir müddettir et, tavuk yahut balık üzere gerçek protein içeren hiçbir şey yemedik. Tavuk ve balığı çok özlüyorum. Sebzeler de çok kıymetli.
Bir kilo patlıcanın fiyatının yaklaşık 12,50 dolar, domatesin kilosunun ise yaklaşık 27 dolar olduğunu söyleyen Tasnim, bir öteki notta, “Bugün, hala çalışan çok az sayıdaki küçük bir topluluk mutfağına rastladım. Mevcut durum, bilhassa besin kıtlığı ve insani yardımların neredeyse büsbütün engellenmesi nedeniyle, bu mutfakların birçok kapatıldı” sözlerini kullanıyor.
“DÜNYAYA OLAN İNANCIMIZI YİTİRDİK”
Tasnim, ofisten ayrıldıktan çabucak sonra, topluluk mutfağının İsrail saldırısı altında kaldığını söylüyor: “Üç genç öldü ve birçok çocuk yaralandı. O çocuklar mutfağın yakınında oynuyorlardı.”
Gazzeli genç bayan, notun devamında şu sözleri kullanıyor: “Bu sefer, yaşadığımız zorluklar ve imkansız şartların tartısıyla yüreğim sıkışmış halde dünyaya bir ileti göndermek için gittim. Hala bu savaşın sona ereceği umudunu taşıyorum. Zira dürüst olmak gerekirse, burada Gazze’de dünyaya, hükümetlere ve tüm aktörlere olan inancımızı yitirdik.”
