İngiltere’de Portsmouth Üniversitesi’nden kozmolog Indranil Banik ve grubu, galaksilerin cihandaki dağılımında “fosilleşmiş” ses dalgalarını inceleyerek bu ihtimali kıymetlendirdi. Erken cihanda oluşan bu dalgalar, baryon akustik osilasyonları (BAO) olarak biliniyor ve kozmosta dev halka biçiminde izler bırakıyor. Bu halkaların çapları yaklaşık 1 milyar ışık yılı genişliğinde ve kozmik ölçekte hayli hassas bir uzaklık ölçüm aracı olarak kullanılıyor.
20 YILLIK DATALAR TAHLİL EDİLDİ
Araştırmacılar, son 20 yılda toplanan BAO bilgilerini detaylı formda tahlil etti. Bulgular, Samanyolu’nun içinde bulunduğu lokal bir boşluğun, bu halkaların kırmızıya kaymasını (yani uzaklaşma hızını) standart kozmoloji modeline nazaran yavaşça çarpıttığını gösteriyor.
Bu boşluk modeli, Hubble tansiyonunu açıklayabilir. Zira şayet Samanyolu daha az ağır bir “kozmik balon”un içinde yüzüyorsa, etrafındaki unsur daha ağır bölgelere yanlışsız çekiliyor. Bu da, lokal bölgede kozmosun genişleme suratının ölçümlerde olduğundan daha yüksek görünmesine sebep oluyor.
Banik, “Yerel bir boşluk, BAO ölçümlerinde çok hafif lakin ölçülebilir bir sapmaya yol açıyor. Bu sapma, Planck uydusunun erken kainata dair bilgileriyle uyumlu olan ‘homojen cihan modeli’ne nazaran boşluk modelinin yüz milyon kat daha muhtemel olduğunu gösteriyor” açıklamasında bulundu
İSTATİSTİKSEL OLARAK ANLAMLI
Çalışmaya nazaran bu boşluk varsayımı, Hubble tansiyonunu istatistiksel olarak yüzde 99 olasılıkla manalı bir düzeye düşürüyor. Lakin araştırmacılar, bu bulgunun sıkı testlere tabi tutulması gerektiğini ve boşluk hipotezini doğrulamak için mahallî galaksiler üzerinde daha fazla müşahede planladıklarını belirtiyor.
