Çalışmada, 4-5 yaş aralığındaki 36 istismar mağduru çocuk ile 60 sağlıklı akranı karşılaştırıldı. Gelişmiş DNA metilasyon tahlili sayesinde, istismara uğrayan çocukların hücresel yaşlanmalarının kronolojik yaşlarına nazaran besbelli halde daha süratli olduğu belirlendi.
HÜCRESEL YAŞLANMA DAHA HIZLI
Araştırmacılar, çocuklardan alınan yanak içi örneklerinde “Pediatrik-Bukkal-Epigenetik Saat” ismi verilen yeni bir teknik kullandı. Bu tahlil, 65 gen üzerinde 94 farklı bölgeyi inceledi ve istismara uğramış çocuklarda hızlanmış bir biyolojik yaşlanma modeli saptandı.
Tüm istismara uğramış çocuklar, Çocuk Müdafaa Hizmetleri tarafından müdahale gerektirecek seviyede şiddetli istismar ya da ihmal yaşamış ve ailelerinden alınıp bakım merkezlerine yerleştirilmişti.
Araştırmaya nazaran, erken çocuklukta hücresel yaşlanmada görülen bu farklar, ilerleyen yaşlarda erken ergenlik ve gelişimsel meselelere taban hazırlayabiliyor.
GÖZ İZLEME TEKNOLOJİSİYLE ARAŞTIRILDI
Araştırma tıpkı vakitte çocukların toplumsal davranışlarını da göz izleme teknolojisi ile inceledi. Bulgulara nazaran, istismar mağduru çocuklar yüz yüze etkileşimlerde gözlere bariz biçimde daha az bakıyor. Bu azalan göz teması, çocukların toplumsal bilgiyi sürece biçiminde temel farklılıklar olduğuna işaret ediyor.
Göz izleme testlerinde çocukların yüz sözleri, beşerler ve geometrik desenlerle etkileşim, biyolojik hareketler ve işaret etme üzere farklı toplumsal senaryolardaki bakış desenleri ölçüldü. Farklılık yalnızca yüz yüze etkileşimde besbelli biçimde ortaya çıktı.
Ortaya çıkarılan sonuçlar şu halde:
İstismar mağduru çocuklar, gözlere ve yüzün öbür bölgelerine sağlıklı akranlarına nazaran daha az baktı.
Azalan göz teması, davranışsal ve duygusal zorluklarla bağlantılı bulundu.
Birden fazla istismar tipine maruz kalan çocuklarda toplumsal ve duygusal problemler daha da barizdi.
Hızlanmış yaşlanma ve azalan göz teması, davranışsal zorlukları bağımsız biçimde öngördü.
ERKEN MÜDAHALE ÇAĞRISI
Araştırmacılar, hızlanmış biyolojik yaşlanma ve toplumsal davranıştaki bu değişikliklerin birbirinden bağımsız tesirler yarattığını, yani tek bir nedene bağlı olmadığını vurguluyor.
Çalışmayı yürüten yüksek lisans öğrencisi Keiko Ochiai, “Araştırmamız çocuk istismarının bir çocuğun hem biyolojisinde hem de toplumsal gelişiminde görünmez ancak ölçülebilir izler bıraktığını güçlü formda gösteriyor. Bu erken ikaz işaretlerini tespit ederek daha maksatlı dayanaklar sunabiliriz” dedi.
Araştırmacılar ayrıyeten, bu bulguların uzun vadede yetişkinlikteki kronik hastalıklar ve erken vefat üzere risklerle de bağlantılı olabileceğine dikkat çekiyor.
