Tufts Üniversitesi’ne bağlı Gerald J. ve Dorothy R. Friedman Beslenme Bilimi ve Politikası Okulu tarafından yapılan yeni bir gözlemsel çalışma, kahve tüketiminin mevt riskiyle olan temasının, kahveye eklenen şeker ve doymuş yağ ölçüsüne nazaran değiştiğini ortaya koydu.
SADE KAHVE DAHA FAYDALI
The Journal of Nutrition mecmuasında yayımlanan araştırmaya nazaran, günde 1-2 fincan kafeinli kahve içmek, tüm nedenlere bağlı mevt ve kalp-damar hastalıklarına bağlı mevt riskinde azalma ile bağlantılı bulundu.
Özellikle siyah kahve yahut düşük ölçüde şeker ve doymuş yağ içeren kahveler, kahve içmeyen bireylere kıyasla yüzde 14 daha düşük mevt riski ile ilişkilendirildi. Lakin yüksek oranda şeker ve doymuş yağ içeren kahveler için tıpkı sıhhat faydaları gözlemlenmedi.
Çalışmanın kıdemli müellifi ve Friedman Okulu’ndan Profesör Fang Fang Zhang, “Kahvenin sıhhate muhtemel yararları, içeriğindeki biyoaktif bileşiklerden kaynaklanıyor olabilir. Lakin bulgularımız, eklenen şeker ve doymuş yağın bu yararları azaltabileceğini gösteriyor” dedi.
46 BİN KİŞİ TAHLİL EDİLDİ
1999-2018 yılları ortasında yürütülen Ulusal Sıhhat ve Beslenme İnceleme Anketi (NHANES) dataları üzerinden yapılan çalışmada, 20 yaş üstü 46 bin yetişkinin kahve tüketim alışkanlıkları tahlil edildi. Tüketilen kahveler; kafeinli/kafeinsiz olmasına, şeker ve doymuş yağ içeriğine nazaran sınıflandırıldı. Vefat nedenleri; genel vefat, kanser ve kalp-damar hastalıkları biçiminde kategorize edildi.
Araştırmaya nazaran günde en az bir fincan kahve içenlerin tüm nedenlere bağlı mevt riski yüzde 16 daha düşüktü. Günde 2-3 fincan kahve tüketenlerde bu oran yüzde 17’ye çıktı. Fakat üç fincandan fazla tüketimde vefat riskindeki düşüş artmadı, hatta kalp hastalıklarına bağlı ölümlerdeki azalma tesiri zayıfladı.
EKLENEN HUSUSLARA DİKKAT
Araştırma takımından Bingjie Zhou, “Kahveye eklenen şeker ve doymuş yağın tesirini nicel olarak inceleyen az sayıda araştırma var. Bizim bulgularımız, Amerikan Beslenme Rehberi’nin şeker ve doymuş yağ alımını sınırlama teklifiyle örtüşüyor” dedi.
Çalışma, ABD Ulusal Sıhhat Enstitüleri’ne bağlı Ulusal Azınlık Sıhhati ve Sıhhat Eşitsizlikleri Enstitüsü tarafından desteklendi.
