Derin deniz haritalama şirketi Magellan Ltd, Titanik’in enkazını 3.800 metre derinlikte dijital olarak tarayarak çarpıcı yeni manzaralar elde etti.
Yapılan taramalarda, geminin ikiye ayrıldığı noktaya yakın olan kazan dairesi ayrıntılı formda görüntülendi. Birtakım kazanların içe hakikat çökmüş olması, çarpışma anında hâlâ çalışır durumda olduklarını gösteriyor. Bu da, gemi mürettebatının kazadan çabucak evvel bile ışıkları açık tutmak için uğraş ettiğini doğrulayan bir bulgu olarak bedellendiriliyor.
BBC’ye konuşan Titanic uzmanı Parks Stephenson, “Titanik, felaketin hayatta kalan son şahidi ve hâlâ anlatacak kıssaları var” diyerek bu yeni taramaların tarihî ehemmiyetine dikkat çekti.
MÜHENDİSLERİN ÖYKÜSÜ YİNE GÜNDEMDE
Tarama imgeleri, İngiliz mühendis Joseph Bell liderliğindeki mühendis ekibinin, gemi batarken ışıkları açık tutmak için kazanlara kömür atmaya devam ettiğini gösteriyor. Bell ve grubunun bu gayretinin, birçok yolcunun cankurtaran botlarına inançla binmesine imkan sağladığına inanılıyor.
Stephenson’a nazaran, “Onlar kaosu olabildiğince geciktirdi. Bu da, kıç kısımda hâlâ açık duran bir buhar vanasıyla sembolize edilmişti.”
KÜÇÜK DELİKLERİN BÜYÜK ETKİSİ
University College London’dan Jeom-Kee Paik, Titanik’in buzdağına yalnızca yavaşça çarptığını lakin gövdede A4 boyutunda delikler oluştuğunu belirtti. Bu delikler altı bölmeye yayıldı ve su yavaş lakin daima bir halde gemiye dolarak batışa yol açtı.
Newcastle Üniversitesi’nden deniz mühendisi Simon Benson da, “Delikler küçük fakat uzun bir alana yayılmıştı. Su yavaşça tüm bölmeleri doldurdu ve sonunda Titanik battı” dedi.
DİJİTAL BELGESELE İLHAM OLDU
Bu dijital taramalar, National Geographic ve Atlantic Productions ortak imali olan “Titanic: The Digital Resurrection” (Titanik: Dijital Diriliş) isimli yeni belgeselde incelendi. Daha evvel yayımlanan 3D rekonstrüksiyon manzaraları üzerine inşa edilen belgesel, Titanik’in batışına dair orijinal bir perspektif sunuyor.
ENKAZ SÜRATLE YOK OLUYOR
Titanik’in enkazı, Kanada’nın Newfoundland kıyısından yaklaşık 650 kilometre açıkta bulunuyor. Lakin uzmanlara nazaran enkaz o kadar süratli çürüyor ki, önümüzdeki 40 yıl içinde büsbütün yok olabilir. Gemi batarken ikiye ayrıldığı için baş ve kıç kısımları deniz tabanında 800 metre uzaklıkla bulunuyor.
Baş kısmı, hâlâ tanınabilir durumda olsa da büyük oranda çamura gömülmüş durumda. Kıç kısmı ise okyanus tabanına saat istikametinin aksine dönerek çarptığı için metal yığınına dönüşmüş.
Enkazın etrafında mobilya modülleri, metal yığınları, açılmamış şampanya şişeleri ve hatta yolculara ilişkin ayakkabılar yer alıyor.
Titanik, 15 Nisan 1912 tarihinde Southampton’dan New York’a yaptığı birinci seferinde bir buzdağına çarptıktan sonra sulara gömülen White Star Line şirketine ilişkin bir transatlantik yolcu gemisiydi.
Kazanın akabinde, 2 bin 200 yolcudan yalnızca 705’i hayatta kaldı.
Enkazı, 1985 yılında Robert D. Ballard tarafından Atlantik deniz tabanının birkaç kilometre derinliğinde tespit edildi.
