Birleşmiş Milletler, Gazze kentindeki yıkıntılarla dolu sokaklarda yaşanan çaresizliği artık resmen “kıtlık” olarak tanımlıyor.
22 aydır süren savaşın ortasında Gazze’de bulunan Filistinli Sivil Toplum Ağı Yöneticisi Amjad Shawa, “Bunu aylardır söylüyoruz, bunu yaşıyoruz, buna tanıklık ediyoruz. Çok güçsüz, çok hasta ve çok yorgunuz” dedi.
YALNIZCA DÖRT DEFA KITLIK İLAN EDİLDİ
Entegre Besin Güvenliği Etap Sınıflandırması (IPC) raporuna nazaran, kıtlık ilanı için gereken üç eşik paha birden aşıldı. 2004’te kurulan IPC, bugüne kadar sırf dört sefer kıtlık ilan etti.
Raporda, “Bu kıtlık büsbütün insan eliyle yaratıldı, durdurulabilir ve bilakis çevrilebilir” denildi. Ateşkes sağlanmaz ve temel besin ile hizmetler çabucak geri getirilmezse ölümlerin “katlanarak artacağı” uyarısı yapıldı.
AÇLIĞIN TARTISINI EN SAVUNMASIZLAR ÇEKİYOR
Gazze kentinde 500 ila 800 bin kişinin risk altında olduğu, en çok yaşlıların, çocukların, hastaların ve yalnız kalanların tehlike altında bulunduğu belirtildi.
İngiliz gazetesi The Guardian’a konuşan 55 yaşındaki Sabah Antaiz, “Yiyecek alacak param yok, odun bulamıyorum. Yalnızca sabah biraz, akşam biraz yiyoruz. Kahvaltıda peynir ya da tuzla ekmek… Zerzevat yok, pişmiş yemek yok” dedi.
Antaiz, 10 aile ferdini hava atağında kaybettiğini, hasta kocasıyla hayatta kalmaya çalıştığını anlattı.
50 yaşındaki İbtisam Saleh ise tekraren yerinden edilmesinin akabinde bir çadırda yaşıyor. Saleh yaşadığı çaresizliği, “Sadece yardımla gelenle yönetim ediyoruz. Sıcak altında saatlerce kuyrukta beklerken bir kere bayıldım” tabirleriyle anlatıyor.
“BİR NÜFUSUN DİRENCİ YOK EDİLDİ”
Bir BM yetkilisi, “Bu nüfusun direnci büsbütün yok edildi. Ellerinde hiçbir şey yok. En uç sınırdalar” sözlerini kullandı.
Kentte çadırlarda ya da harap olmuş binalarda kalan binlerce kişi, sinekler, hastalıklar, çöpler ve yakılan plastikten çıkan boğucu dumanla uğraş ediyor. Son haftalarda artan sıcaklıklar şartları daha da ağırlaştırıyor.
35 yaşındaki Riham Kraiem, eşi ve 10 çocuğuyla birlikte Gazze Şeridi’nde hayatta kalmaya çalışıyor.
Kraiem verdiği çabayı, “Üç aydır hiçbir yardım almadık. Çocuklarım benden tatlı istiyor ancak yapamıyorum. Dün oğlum bir kilo makarna ve konserve domates getirdiğinde sevinçten uçuyordu” sözleriyle anlattı.
